Klompenmaker
Een ander veelvuldig uitgeoefend beroep in de omstreken van Winterswijk was dat van klompenmaker. Vaak was het net als radmaken een nevenberoep en deed men de boerderij erbij.
Een bekende klompenmakersfamilie was de familie Ten Hagen.
Klompen werden meestal gemaakt van populierenhout. De klompenmaker moest dus allereerst zorgen voor een partij goed populierenhout. De stammetjes werden in stukken gezaagd, waarbij men al uitging van de lengte van de klomp
De volgende bewerking was het kloven van de afgezaagde delen. Door twee keer te kloven kreeg men vier stukken. Uit elk stuk kon dan een klomp gemaakt worden.
De stukken werden met een bijl in een ruwe klompvorm gehakt en daarna met een paalmeszodanig verder bewerkt, dat de definitieve klompvorm ontstaat.
Klompvormen moesten als paar bij elkaar gezocht worden en dan volgde de verdere bewerking.
De klompen worden met een wig vastgezet in een snijblok (foto), waarna de klompenmaker met een lepelboor de
ruimte voor de voeten uit de klompen haalt.
Tenslotte moesten ze nog afgewerkt worden met een trekmes en mooi gladgeschuurd worden
Een bekende klompenmakersfamilie was de familie Ten Hagen.
Klompen werden meestal gemaakt van populierenhout. De klompenmaker moest dus allereerst zorgen voor een partij goed populierenhout. De stammetjes werden in stukken gezaagd, waarbij men al uitging van de lengte van de klomp
De volgende bewerking was het kloven van de afgezaagde delen. Door twee keer te kloven kreeg men vier stukken. Uit elk stuk kon dan een klomp gemaakt worden.
De stukken werden met een bijl in een ruwe klompvorm gehakt en daarna met een paalmeszodanig verder bewerkt, dat de definitieve klompvorm ontstaat.
Klompvormen moesten als paar bij elkaar gezocht worden en dan volgde de verdere bewerking.
De klompen worden met een wig vastgezet in een snijblok (foto), waarna de klompenmaker met een lepelboor de
ruimte voor de voeten uit de klompen haalt.
Tenslotte moesten ze nog afgewerkt worden met een trekmes en mooi gladgeschuurd worden